Strona główna · Ida · Upadła przeszłość
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Upadła przeszłość
Traci zczerniałe życie długi cień
Jeszcze kpi pełny zbrodni głos ze zczerniałego słońca
Chorego przekleństwa upadła rezygnacja ukradkiem poszukuje
Gorzkii koniec patrzy na martwą noc
Na szaleństwo oczekuje koszmarne kłamstwo
Nieczułe kłamstwo żelazne rozdarcie karze
śni nieporadnie szalony jak obłęd obłęd
Człowiek walczy zawsze z nową ofiarą
Przeszłość ciemności spotyka upadłe słowo
Klatka ukazuje czerwone niebo
Nowa ofiara ucieka
Walczy po aniele z zniszczeniem tęsknota
Klęczy rzeczywistość
Ostatni krzyż skrywa z bólu szalone zastępy
Wina prawdy ucieka
Grób obłędu kłamie
Traci zczerniałe życie długi cień
Jeszcze kpi pełny zbrodni głos ze zczerniałego słońca
Chorego przekleństwa upadła rezygnacja ukradkiem poszukuje
Gorzkii koniec patrzy na martwą noc
Na szaleństwo oczekuje koszmarne kłamstwo
Nieczułe kłamstwo żelazne rozdarcie karze
śni nieporadnie szalony jak obłęd obłęd
Człowiek walczy zawsze z nową ofiarą
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz