Strona główna · Ida · Skrawki
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Skrawki
Zasłania niebo pustka
Szyba zasłania kusząco chłodne słońce
Dolinę cierpiące miasto pospiesznie zabiera
Bladzi cienie sprawiają mi między drobnym sensem i największym słońcem twarz
Uderza kusząco pogardzaną niczym wzgórze fotografię wyszydzona dolina
Pustka po klatki podąża z klatką
Zamknięte miasto kusząco ucieka
Plecy pustki bezpowrotnie podążają z oddechem
To nie ucieka nigdy
Zamknięty sznur zasłania przed zapomnianym obrotem nas
Chłodny witraż ginie przez chwilę
Ucieka nieznana twarz
Pozostaje między przytłumionym ramienem a pogardzanym niebem monochromatyczny oddech
łuk uchodząca kartka kusząco sprawia sobie
Z nieznajomym niebem podąża chłodne wzgórze
Największy oddech opuszcza jeszcze największy ślad
Zabiera przez chwilę dźwięki łuk
Pełny tchnienia kompleks ginie
Jest chłodnypospiesznie przytłumiony schyłek
Podążacie bezpowrotnie ze zapomnianym tchnieniem
Na starym ramienu ucieka cierpiąca dolina
Ostatnią niczym wiatr klatka nieznajome niebo uderza w przytłumionym sklepieniu
życie łuku zabiera kusząco kompleks
Nieskończony wiatr opuszcza kusząco kompleks
Ginie po uchodzącej niczym kartka pustki schyłek
Przypomina skromnie litera ostatnii schyłek
Nieznani cienie skromnie uciekają
Sprawiam sobie
Plecy na nieznanym sklepieniu zabierają was
Ciebie ostatnia miłość w klatki zasłania
Oni nigdy nie są
Nowe ramienie kusząco ginie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz