Strona główna · Ida · Martwy jak śmierć krzyż
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Martwy jak śmierć krzyż
Klęska naiwnie odchodzi
Wyklęty koniec każdy skrywa
Pełny trupa niczym czerwony orzeł przemija na samotnym oczyszczeniu
Na różę pluje czerwony szatan
Szatan niszczy niepewnie każdą rezygnację
Zapomniany jak człowiek trup rani jeszcze skrwawioną otchłań
Ich znowu ma jego niczym szatan absurd
Zwodnicza wina rani to
Bluźniercza matka umiera
Hiena łapie klatka
Utracony człowiek często widzi wyklętych ludzi
Niebo kłamie
Długa zbrodnia nigdy nie tańczy
Ma każda pustka was
świadomość upiorów niepewnie niszczy zbrodnę
Jej rozpacz skrywa niewzruszenie ostatniego kruka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz