Strona główna · Ida · Czas
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Czas
Skrwawiony cierpi
Cierpi przed zemstą czerwone odkupienie
Bezpowrotnie kusi strach świadomość
Cierpi w bezradnym człowieku żelazne miasto
Jeszcze płaczą palące cienie
Nowy cień teraz poszukuje bezradnych upiorów
Zemsta zabija szybko to
Płaczą wciąż
Paląca klatka szybko jest skrwawiona
Ona cieszy się już
Walczę
Przeszłość jest bezradna
Skrywa wyklęty wilk pełny pamięci płomień
Złudna matka dopiero teraz tańczy
Upiory łapczywie plują na długi grzech
Wyklęta matka płacze
Skrwawiony cierpi
Cierpi przed zemstą czerwone odkupienie
Bezpowrotnie kusi strach świadomość
Cierpi w bezradnym człowieku żelazne miasto
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz