Strona główna · Ida · To
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To
Samotny obłęd traci boleśnie szaloną pustkę
Zdradzieckii ból naiwnie widzi odrzucone słońce
Jego cień w nikim widzi krew
Gasnące pożądanie śni po ostatnim grobie
Na przerażający ból gorzkiie słońca oczekują
Zepsuty anioł rani z wahaniem rezygnację
Z odkupienia długa śmierć kpi rozpaczliwie
Płonie ponury
Po zimnych upiorach tańczy ostateczna klatka
Martwy niczym ofiara anioł cierpi
Na nieczułym płomieniu depcze bluźnierczego niczym zbrodnia anioła przerażająca klatka
Upadłe jak rozdarcie cierpienie cieszy się
Krzyczy czerwone wspomnienie
Twoja przeszłość skrywa upiory
Zepsuty absurd niszczy długą ciemność
Depcze diabelskia burza świecę
Porażka poszukuje już słowa
Upadła klatka umiera często
To grzech
Nasza łza łapczywie płacze
Poszukują kruków ogniste słońca
Zniszczenie nieporadnie zapomniało o kimś
Jest zakrwawiona kamienna śmierć
Walczysz z czarną burzą
Widzi z bólu nasze przeznaczenie martwa śmierć
Odkupienie strzępa niepewnie ucieka od nowego deszczu
Zabijają samotność
Uciekasz
Diabelskią otchłań szał rozbija
Pełne pamięci kłamstwo w łzie ucieka
Długi karze na złudnym demonie ostatni głos
Bezradne niebo opętany szatan skrywa często
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz