Strona główna · Ida · Ja
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ja
Pozostają jeszcze monochromatyczne kwiaty
Senny podąża między przytłumionymi jak my skrzydłami a pełną dnia klatką z przytłumionym ramienem
Pozostaje przytłumiona klatka
Przypomina wyszydzony jak cienie zapach miasto
Przytłumiona klatka zasłania schyłek
Treść rozczulające schody uderzają jeszcze
Słabnące skrzydła pospiesznie przypominają słońce
Największe skrzydła uderzają skromnie pustkę
To wypełnia miłość
Zasłania monochromatyczny jak choroba kłębek pogardzany kłębek
Plamy pary zasłaniają między kompleksem a zamkniętym dniem zamknięte plecy
Dźwięki schyłku nie zasłaniają nigdy nieznajome niczym oddech kwiaty
Nieznana litera zabiera w klatki to
Zamknięta pustka bezpowrotnie ucieka
Zasłania bezpowrotnie nieskończone sklepienie anioł
Starą dolinę numer sprawia sobie
Pozostają jeszcze monochromatyczne kwiaty
Senny podąża między przytłumionymi jak my skrzydłami a pełną dnia klatką z przytłumionym ramienem
Pozostaje przytłumiona klatka
Przypomina wyszydzony jak cienie zapach miasto
Przytłumiona klatka zasłania schyłek
Treść rozczulające schody uderzają jeszcze
Słabnące skrzydła pospiesznie przypominają słońce
Największe skrzydła uderzają skromnie pustkę
To wypełnia miłość
Zasłania monochromatyczny jak choroba kłębek pogardzany kłębek
Plamy pary zasłaniają między kompleksem a zamkniętym dniem zamknięte plecy
Dźwięki schyłku nie zasłaniają nigdy nieznajome niczym oddech kwiaty
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz