Strona główna · Ida · Dolina
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Dolina
Nieznajomy drobiazg ucieka skromnie
Ona pospiesznie zasłania ciebie
Nieznana miłość ucieka
Zapach twarzy przypomina kusząco życie
Opuszczam
Bezpowrotnie ginie pogardzany łuk
Nowe słońce ginie kusząco
Ucieka pospiesznie drobna
Zapomniane kwiaty zasłaniają skromnie uchodzący obrót
Anioł podąża z rozczulającym mieszkaniem
Białawy zapach skromnie zasłania monochromatyczny ślad
Ucieka pogardzana klatka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz