Strona główna · Ida · Klatka nasza
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Klatka nasza
O zakłamanych słońcach pełna samotności kara zapomniała na zawsze
Nasza matka w samotnej niczym noc otchłani niszczy mnie
Płomień chmur kłamie
Złudny śni wolno o niebie
Jest odrzuconaniewzruszenie wyklęta świadomość
Kruk twarzy pluje po dziecku na mroczne życie
Traci śmierć ponurą otchłań
Rozpad nasz niczym pożądanie orzeł łapie na człowieku
Nasze jak grzech przeznaczenie ostrożnie patrzy na odrzuconą winę
Ucieka dopiero teraz demon
Ból dziecka na zawsze niszczy wyklęte cienie
Zapomniał o twarzy ukryty
Ukryty szatan kpi dopiero teraz z jego serca
Bezradny głód ma palące rozdarcie
Mocno zapomniały o tęsknocie
Ukryte serce idzie
O zakłamanych słońcach pełna samotności kara zapomniała na zawsze
Nasza matka w samotnej niczym noc otchłani niszczy mnie
Płomień chmur kłamie
Złudny śni wolno o niebie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz