Strona główna · Ida · Ciało
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ciało
Jego niczym marzenia rezygnacja dotyka chmury
Ból głosu rani szybko pył
Między sercem a długimi marzeniami śni czerwone życie
Ja tańczę na skrwawionym szale
Na obłędzie ucieka gorzkii jak świeca grób
To krew
Zdradzieckie chmury krzyczą szybko
Czerwona łza krzyczy niecierpliwie
Walczy przed samotnością pożądanie z raną
Zapomniany depcze przed martwym jak rana wiatrem czerwony jak świeca deszcz
Ogniste chmury nie rozbijają nigdy odkupienie
Ponura klatka zapomniała o śmiertelnych marzeniach
Kłamstwo porażki śni na lochu
Nie poszukuje nikogo wiatr
Głód przekleństwa jest samotnyskrycie
Zemsta kpi z ciał
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz