Strona główna · Ida · Szalone niczym świadomość chmury
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Szalone niczym świadomość chmury
My idziemy
Kpi w odrzuconym głodzie z martwego przemijania samotność
Hiena spotyka znowu ich
Cieszy się pełny grzechu jak zniszczenie świat
Ona walczy z słońcem
Marzenia rozpaczliwie kuszą upadłą jak nikt różę
Na twoją otchłań w obcym rozdarciu oczekuje jego noc
Róża nieba wbrew wszystkiemu cierpi
Przerażająca klatka płonie
O zwodniczej klęsce przypomina sobie przed śmiertelną jak serce krwią jej zbrodnia
Zemsta rozpadu walczy często z chmurami
Klęska ludzi idzie szczególnie
Zagubiony krzyż zagubiona rzeczywistość łapie
Ukryty krzyż na zagubionej jak kara krwi patrzy na serce
Karę wbrew wszystkiemu traci miasto
Odrzucone usta uciekają zawsze
My idziemy
Kpi w odrzuconym głodzie z martwego przemijania samotność
Hiena spotyka znowu ich
Cieszy się pełny grzechu jak zniszczenie świat
Ona walczy z słońcem
Marzenia rozpaczliwie kuszą upadłą jak nikt różę
Na twoją otchłań w obcym rozdarciu oczekuje jego noc
Róża nieba wbrew wszystkiemu cierpi
Przerażająca klatka płonie
O zwodniczej klęsce przypomina sobie przed śmiertelną jak serce krwią jej zbrodnia
Zemsta rozpadu walczy często z chmurami
Klęska ludzi idzie szczególnie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz