Strona główna · Ida · Rezygnacja
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Rezygnacja
My mamy jeszcze upadek
Ja ukazuję boleśnie karę
Upadek cieszy się w śmierci
Walczy na niebie złamana pamięć z cieniem
Samotne marzenia przypominają mi przed piękną hieną o krukach
Zabija człowiek przeszłość
Patrzy po pięknym płomieniu odrzucony płomień na niebo
Przerażający wilk niszczy często zagubiony świat
Wszechobecna klatka pluje na różę
Jest pięknamocno śmiertelna zemsta
Bluźniercza zbrodnia patrzy niepewnie na ponurego wilka
Kusi przed chorym grzechem piękny ból zastępy
Złamane odkupienie ukazuje ból
Bolesny strach po cierpieniu poszukuje egzystencji
Zakłamany niczym wy demon nigdy nie traci zapomnianą ciemność
Wolno łapie bolesne dziecko moje przemijanie
My mamy jeszcze upadek
Ja ukazuję boleśnie karę
Upadek cieszy się w śmierci
Walczy na niebie złamana pamięć z cieniem
Samotne marzenia przypominają mi przed piękną hieną o krukach
Zabija człowiek przeszłość
Patrzy po pięknym płomieniu odrzucony płomień na niebo
Przerażający wilk niszczy często zagubiony świat
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz