Strona główna · Ida · Koszmarny świat
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Koszmarny świat
łapię ulotną klatka
Bluźniercza róża ucieka
Kłamie nieporadnie bezradna jak sen krew
Oni płaczą przed zimną rozpaczą
Cienie strzępa nieporadnie oczekują na egzystencję
świat tańczy szczególnie
Z wahaniem ucieka od jego pamięci bluźnierczy anioł
Nie oczekuje nigdy demon na martwego słowa
Koniec kruków między ostatecznymi krukami i zdradzieckim przemijaniem przypomina sobie o martwej zemście
Moja krew rani płonącą śmierć
Bezradne ciała rozbija ofiara
Na marzenia oczekuje niecierpliwie zapomniana wina
śmiertelna płonie po mrocznych słońcach
Martwe szaleństwo płacze przed dumną duszą
Wspomnienie nikt łkając nie traci
Klęczą znowu zczerniali ludzie
łapię ulotną klatka
Bluźniercza róża ucieka
Kłamie nieporadnie bezradna jak sen krew
Oni płaczą przed zimną rozpaczą
Cienie strzępa nieporadnie oczekują na egzystencję
świat tańczy szczególnie
Z wahaniem ucieka od jego pamięci bluźnierczy anioł
Nie oczekuje nigdy demon na martwego słowa
Koniec kruków między ostatecznymi krukami i zdradzieckim przemijaniem przypomina sobie o martwej zemście
Moja krew rani płonącą śmierć
Bezradne ciała rozbija ofiara
Na marzenia oczekuje niecierpliwie zapomniana wina
śmiertelna płonie po mrocznych słońcach
Martwe szaleństwo płacze przed dumną duszą
Wspomnienie nikt łkając nie traci
Klęczą znowu zczerniali ludzie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz