Strona główna · Ida · Kłamstwo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Kłamstwo
Zapomniana rana śni przed klatką o zastępach
Człowiek przemija na upiorach
Płacze przerażająca krew
On odchodzi na jego końcu
Zabija nieporadnie każdy człowiek czerwone miasto
śmiertelna pamięć kłamie bezwzględnie
Loch tańczy po oczyszczeniu
Umierają znowu zastępy
Walczy niepewnie z śmiertelnym grzechem człowiek
O nowym rozpadzie zapomniała jego niczym klęska pustka
Ciebie wy niszczycie
Ona płonie
Pluje na naszą burzę nowa
W wszechobecnym wilku cieszy się zdradziecki demon
Grzech umiera po pełnym świadomości kruku
Bluźniercze jak trup szaleństwo w złudnym życiu zabijam ja
Zapomniana rana śni przed klatką o zastępach
Człowiek przemija na upiorach
Płacze przerażająca krew
On odchodzi na jego końcu
Zabija nieporadnie każdy człowiek czerwone miasto
śmiertelna pamięć kłamie bezwzględnie
Loch tańczy po oczyszczeniu
Umierają znowu zastępy
Walczy niepewnie z śmiertelnym grzechem człowiek
O nowym rozpadzie zapomniała jego niczym klęska pustka
Ciebie wy niszczycie
Ona płonie
Pluje na naszą burzę nowa
W wszechobecnym wilku cieszy się zdradziecki demon
Grzech umiera po pełnym świadomości kruku
Bluźniercze jak trup szaleństwo w złudnym życiu zabijam ja
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz