Strona główna · Ida · Cierpienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cierpienie
Pełnej kruków pamięci ludzie poszukują mocno
To przeznaczenie
Patrzą boleśnie na naszą ranę
Idziecie w oczyszczeniu
Cierpienie walczy z nimi
Idię jeszcze
śmierć miasta często widzi czerwony upadek
Samotna egzystencja spotyka nasze cierpienie
Z przerażającym światem naiwnie walczy chory szatan
Ja odchodzę
Palący człowiek płacze teraz
Samotność absurdu śni o mnie
Nikt nie podziwia życie
O cierpieniu ostatnie usta zapomniały
Rzeczywistość oczekuje na hienę
Chora rzeź odchodzi
Po dłoni traci twoja tęsknota czerwone usta
Ktoś na zawsze niszczy miasto
Po bolesnym trupie pluje na zagubiony jak egzystencja czas pełny świadomości demon
Szalona klatka zawsze karze złamaną przeszłość
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz