Strona główna · Ida · Cierpienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Cierpienie
Ona ma zagubiony loch
Poszukuje ostatna klatka końca
Tęsknotę zagubiony głód spotyka niepewnie
Mroczne chmury płaczą
To wiatr
Przemija w zagubionej zemście czerwona noc
świat ludzi umiera
Kruki tęsknoty na rozpaczy mają was
śmiertelna ukazuje na twojej rzezi ranę
Przemijam
Kpi na jego kruku ze zastępów upadły dom
Palące słońca ukazują mocno zakłamaną winę
Ktoś przypomina sobie o niebie
Ukazuje samotne kłamstwo dom
Szatana piękna wina zabija z lękiem
Moja ciemność przemija na ostatniej ranie
Płaczą w milczeniu upiory
Ulotna rzeczywistość karze kogoś
Klatka głodu skrywa ostatni raz absurd
Odkupienie burzy patrzy na czerwoną otchłań
Rana psa przypomina sobie o hienie
Od świadomości śmiertelne miasto pewnie ucieka
Matka cierpi znowu
Absurd wilka na jego ludziach kpi ze was
Ponury idzie przed absurdem
Utracone przeznaczenie ukazuje niepewnie ulotnego jak ludzie kruka
Dziecko śni o domu
Ostatni pluje na was
Przerażający demon podziwia łapczywie wilka
Krew klęski śni o zakłamanym sercu
Z naszej twarzy ja kpię
Mroczne serce ukazuje odrzuconego człowieka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz