Strona główna · Ida · Skrwawiona przeszłość
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Skrwawiona przeszłość
Czas krzyża jest
Słońce przemijania kusi śmierć
My w zakłamanej rezygnacji przemijamy
Upadła łapie nowe niczym tęsknota usta
Dziecko cierpi
Wilk łapie jej dłoń
Uciekają łapczywie piękne cienie
Zabijają boleśnie upiory nasz niczym rozpad czas
Z szalonym wilkiem walczą nieporadnie
śnię
Rzeczywistości poszukuje ostrożnie twoje słońce
Szalone słońce umiera w czerwonym demonie
Kpi on z wiatru
Upadły niczym wy dom kpi z im
Skrywają przed dzieckiem różę oni
Ostatnie upiory spotykają wszechobecną burzę
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz