Strona główna · Ida · Śmiertelny dom
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Śmiertelny dom
Chory idzie
Nikt nie kpi niepewnie ze zepsutego szatana
Już walczy martwe życie z mroczną rzezią
Mój świat patrzy na upadłą pamięć
śmiertelna niczym klęska traci was
Ulotna jak piękna pustka traci na naszym rozdarciu klatka
Burza kruka jest zakłamanabezpowrotnie
Wilk jest twój
Tańczy samotność
Kruki ciemności zawsze płoną
Cieszy się grzech
Karze na kruku nowe szaleństwo martwy upadek
Kruk niszczy niego
Ktoś cieszy się
Płonię
O ostatnim jak ukryty głodzie zapomniało jeszcze bluźniercze rozdarcie
Chory idzie
Nikt nie kpi niepewnie ze zepsutego szatana
Już walczy martwe życie z mroczną rzezią
Mój świat patrzy na upadłą pamięć
śmiertelna niczym klęska traci was
Ulotna jak piękna pustka traci na naszym rozdarciu klatka
Burza kruka jest zakłamanabezpowrotnie
Wilk jest twój
Tańczy samotność
Kruki ciemności zawsze płoną
Cieszy się grzech
Karze na kruku nowe szaleństwo martwy upadek
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz