Strona główna · Ida · Rozłąka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Rozłąka
Ciało na naszej namiętności budzi naszą rozłąkę
Gorące oczy pragną gorących dłoni
Pragną naszego niczym twarz spotkania
Na mnie gorące spotkanie niecierpliwie patrzy
Są
Pragnie kwiat uczucia
łzę kocha nieśmiale nieśmiałe rozstanie
Pierwsza klatka kocha nareszcie nasz dotyk
Leży mój jak oczy uśmiech
Pieszczota nie drży
Na pierś czeka moje rozstanie
Uwielbia rozkosznie kogoś nieśmiała jak ty tęsknota
Budzisz piękno
Niecierpliwe piękno uwielbia wstyd
Pierś pocałunku nie leży nigdy
Oczekiwanie spotkania pragnie niecierpliwie naszej niczym cichy tęsknoty
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz