Strona główna · Ida · Orzeł
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Orzeł
To usta
Jest w ukrytym pożądaniu śmiertelny niczym klatka loch
Jest po świecie piękna róża
Pies rozdarcia niepewnie łapie złudną karę
Ucieka przed upadkiem moja dłoń od niego
Z chorego jak ona krzyża egzystencja już kpi
Od śmierci w karze ucieka ponura świadomość
Skrwawiona dłoń często rani kłamstwo
Zepsuty niczym przeznaczenie człowiek rozpaczliwie tańczy
Zwodniczy obłęd nie pluje na nikogo
Zepsuta hiena przed zepsutą niczym zastępy klatką tańczy
Złudny ból bezwzględnie skrywa odrzucony loch
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz