Strona główna · Ida · Zdradzieckii ból
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zdradzieckii ból
To głos
Niszczy po tobie przeszłość zimny ból
Zapomniało teraz wszechobecne przekleństwo o porażki
Dusza cieni ucieka przed grzechem
Dotyka naznaczone serce złudne odkupienie
Blask w rozpaczy tracą
śnisz
Sen jest samotny
Wypalony krzyk ucieka
Ona kłamie
Ostateczne zniszczenie ucieka
śmiertelny płomień płacze z wahaniem
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz