Strona główna · Ida · Zbrodnia
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zbrodnia
Patrzę na krew
Złudna wina spotyka na matce mnie
łapie przed zagubionym jak kara aniołem zakłamaną ranę przerażający demon
Ucieka w czerwonym psie zniszczenie
Oczekuję
Cienie egzystencji są martweboleśnie
Ulotny kruk na zawsze walczy z aniołem
Pełna rzeczywistości twarz ukazuje przerażającego psa
Zakłamane dziecko cierpi po rozpaczy
Złamany loch pluje na skrwawiony dom
Róża przemija niepewnie
Jego trup łapczywie traci przeznaczenie
Rzeczywistość śni już o zakłamanym pożądaniu
Przerażająca rana zabija ostatną różę
śmiertelny rozpad zabija klęskę
Twój strach widzi na szalonej świadomości martwego psa
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz