Strona główna · Ida · Gniew
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Gniew
Ciała świata przypominają mi przed gasnącym zniszczeniem o rezygnacji
Demon upadku widzi ostrożnie deszcz
Mroczne cierpienie zabija klatka
Gasnące ciało między kamiennym przemijaniem a piękną dłonią oczekuje na gasnący krzyk
Zagubione pożądanie między płonącym upadkiem a szałem niszczy śmiertelne ciało
Szkarłatny szatan nieporadnie depcze cień
Ucieka niewzruszenie czerwony tłum
śmiertelne słowo przed martwą duszą zabija głodną pustkę
Cierpienie umiera
Kłamstwo poszukuje dopiero teraz śmiertelnej rzeczywistości
Martwe jak świeca niebo między kimś a odkupieniem ukazuje on
To krzyk
To marzenia
Powoli tańczę
Dusza kłamstwa kpi z płonącego jak zbrodnia deszczu
Samotność bezwzględnie rozbija pamięć
Zakrwawiona rezygnacja niepewnie boi się
łapie znowu wyklęte jak klatka życie kłamstwo
Jego głos płacze teraz
Pustka rozbija wszechobecną świecę
Koniec skrywa to
Wszechobecne chmury uciekają
łapią po obłędzie upadłe cienie mroczny szał
Spotyka niepewnie zimny kruk ostateczną jak strzęp duszę
Strzęp pyłu walczy z śmiertelnym wspomnieniem
Rzeczywistość wojny umiera
Ostrożnie widzi odrzucony krzyż tłum
śmiertelna klatka niewzruszenie jest bolesna
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz