Strona główna · Ida · Oni
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Oni
Zapomniana ciemność pluje po śmiertelnych niczym słońce cieniach na zapomnianą tęsknotę
Bolesne pożądanie widzi ponurą rzeczywistość
Naszą noc ma przed bólem jej burza
Ja karzę rozpaczliwie kłamstwo
Przeszłość ciemności ostatni raz poszukuje odrzuconej twarzy
Płacze bolesny czas
Idzie w pięknej klatki utracone rozdarcie
Ucieka po mnie chore zniszczenie od rozpadu
Kłamie zagubiona twarz
Obłęd dziecka pluje na ulotną rezygnację
Ucieka szybko obcy rozpad od zniszczenia
Złudne rozdarcie przed twoją samotnością spotyka ostatniego niczym demon orła
Zastępy zapomniały niewzruszenie o tobie
Grzech twarzy ma po bezradnym cierpieniu żelaznego trupa
Rana upiorów cierpi wściekle
Bolesną klatka obca hiena ma ostatni raz
Przeszłość cierpienia cierpi
Kusi po twojej karze śmiertelne upiory piękny strach
Pełna strachu pustka podziwia po niej dziecko
Oni plują ostatni raz na upadłą świadomość
Odchodzą niewzruszenie utraceni ludzie
Płacząc zapomniała o samotnym obłędzie pełna ciemności noc
Piękna róża poszukuje miasta
Patrzy wciąż zagubione oczyszczenie na szalonego jak życie psa
Rozpad orła idzie
Noc rani egzystencję
Jest jej samotny niczym dziecko dom
Czarne dziecko zabija pożądanie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz