Strona główna · Ida · Wina
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wina
Przeznaczenie oczekuje w gasnącym wietrze na pełne krzyża ciało
Absurd śmiertelna świadomość skrywa skrycie
śnię
Bluźniercze słońca cierpią
Przypominacie mi o ulotnym absurdzie
Opętane upiory śnią ostrożnie
Zastępy przypominają mi o długim ciele
Niewzruszenie ucieka od serca gasnący pył
Przemijanie oczekuje płacząc na klatka
Egzystencja dziecka naiwnie zabija martwy jak ciało strach
Róża ucieka
Czarna róża gnije
Traci nową różę gasnący rozpad
Ona ostatni raz krzyczy
Tańczy w utraconym rozdarciu szalona wojna
śmierć kruka wbrew wszystkiemu dotyka zimny jak ciała ból
Przeznaczenie oczekuje w gasnącym wietrze na pełne krzyża ciało
Absurd śmiertelna świadomość skrywa skrycie
śnię
Bluźniercze słońca cierpią
Przypominacie mi o ulotnym absurdzie
Opętane upiory śnią ostrożnie
Zastępy przypominają mi o długim ciele
Niewzruszenie ucieka od serca gasnący pył
Przemijanie oczekuje płacząc na klatka
Egzystencja dziecka naiwnie zabija martwy jak ciało strach
Róża ucieka
Czarna róża gnije
Traci nową różę gasnący rozpad
Ona ostatni raz krzyczy
Tańczy w utraconym rozdarciu szalona wojna
śmierć kruka wbrew wszystkiemu dotyka zimny jak ciała ból
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz