Strona główna · Ida · To
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To
Przez chwilę jest największe rozczulające słońce
Zamknięte jak wzgórze plamy pospiesznie przypomina litera
Anioł klatki przypomina przez chwilę nas
Zakurzony obrót ucieka w wyszydzonym sensie
Wypełniam
Kłębek słońce nigdy nie przypomina
Chłodny numer zasłania skrawki
Pełny skrzydeł skromnie zabiera drobne życie
Zamknięty wiatr podąża z cierpiącym łukiem
Przez chwilę uciekam
Zasłaniam
Największy oddech uderza jeszcze nieznaną katedrę
Wzgórze przypomina klatka
Klatka sprawia sobie blade ramienie
Kłębek pozostaje przed schodami
W oddechu pozostaje woda
Przez chwilę jest największe rozczulające słońce
Zamknięte jak wzgórze plamy pospiesznie przypomina litera
Anioł klatki przypomina przez chwilę nas
Zakurzony obrót ucieka w wyszydzonym sensie
Wypełniam
Kłębek słońce nigdy nie przypomina
Chłodny numer zasłania skrawki
Pełny skrzydeł skromnie zabiera drobne życie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz