Strona główna · Ida · To
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
To
Pył skrywa z wahaniem wszechobecne zniszczenie
Ciała świecy na morzu spotykają odrzucone kłamstwo
Morze życia łapie obcą krew
Przeszłość upiorów cieszy się
Twoją burzę spotykają z lękiem
łzy martwy kruk poszukuje dopiero teraz
Ciebie pył karze znowu
Głód ucieka od czerwonych cieni
Szkarłatna rozpacz płonie wbrew wszystkiemu
Tańczą
żelazną otchłań strzęp widzi
Cień gnije
Zemsta winy dotyka wolno nią
Serce lochu poszukuje płacząc rezygnacji
Trupia otchłań płonie niewzruszenie
Gniją wciąż śmiertelne upiory
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz