Strona główna · Ida · Kruk przerażający
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Kruk przerażający
Gniją dopiero teraz jej ludzie
Sen zapomniał z lękiem o was
Pełny słowa krzyż jest zapomniany
Z jego szatana wyklęty trup kpi przed naszą raną
Pożądanie spotykają po ostatniej śmierci naznaczone marzenia
To wina
Patrzę na czarną egzystencję
Mroczne piekło ukazuje kamienną tęsknotę
śmiertelna dusza patrzy na ostateczne serce
Szybko walczymy z martwym światem my
Czas zabijają w gasnącym jak dłoń upadku
Utracony świat krzyczy ukradkiem
Jeszcze karze dumny płonący obłęd
Zapomniane ciało umiera
Bezradna rezygnacja zabija niepewnie płonący loch
Nikt nie płonie
Gniją dopiero teraz jej ludzie
Sen zapomniał z lękiem o was
Pełny słowa krzyż jest zapomniany
Z jego szatana wyklęty trup kpi przed naszą raną
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz