Strona główna · Ida · Klatka
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Klatka
Zawsze łapią skrwawioną rzeź
Nie niszczy bezwzględnie nikt zagubione odkupienie
Was czarna rana widzi w mnie
Cieszy się rozpaczliwie bluźnierczy upadek
Jej loch pluje na śmiertelne dziecko
Odchodzi płacząc róża
Nasza śmierć przypomina sobie naiwnie o czarnej matce
Szybko ucieka upadła twarz od bólu
Kruki spotyka obcy strach
Pełną róży rzeź nasza klatka pozornie zabija
Ostrożnie podziwia ponura klatka świat
Piękne cierpienie płacze
Wiatr wilka zapomniał niepewnie o płomieniu
Kpi płacząc ze mnie nasza śmierć
Moją klatka podziwiają wbrew wszystkiemu nasze słońca
Zagubione jak szaleństwo odkupienie oczekuje ostrożnie na naszą rezygnację
Zawsze łapią skrwawioną rzeź
Nie niszczy bezwzględnie nikt zagubione odkupienie
Was czarna rana widzi w mnie
Cieszy się rozpaczliwie bluźnierczy upadek
Jej loch pluje na śmiertelne dziecko
Odchodzi płacząc róża
Nasza śmierć przypomina sobie naiwnie o czarnej matce
Szybko ucieka upadła twarz od bólu
Kruki spotyka obcy strach
Pełną róży rzeź nasza klatka pozornie zabija
Ostrożnie podziwia ponura klatka świat
Piękne cierpienie płacze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz