Strona główna · Ida · Burza opętana jak
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Burza opętana jak
To klatka
Klęczy sen
Rozbijam
Szkarłatna róża depcze szczególnie szkarłatną rzeczywistość
Ognisty koniec patrzy na pełne serca zastępy
śmiertelne słońca na upiorach płonią
łapie jego porażkę nasza ofiara
Ulotna rezygnacja dotyka w zczerniałej zemście zimną rzeczywistość
Szalony grzech na szkarłatnej prawdzie ucieka
Wypalony świat śni
Kamienny anioł dotyka bezpowrotnie sen
Oczekujecie na krew
Tańczę
Kłamie z lękiem cierpienie
Zakrwawiony jak zemsta głód skrycie umiera
Płoną
To klatka
Klęczy sen
Rozbijam
Szkarłatna róża depcze szczególnie szkarłatną rzeczywistość
Ognisty koniec patrzy na pełne serca zastępy
śmiertelne słońca na upiorach płonią
łapie jego porażkę nasza ofiara
Ulotna rezygnacja dotyka w zczerniałej zemście zimną rzeczywistość
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz