Strona główna · Filip · Długi trup
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Długi trup
Rozpacz to traci powoli
Piekło rozpadu karze to co gniew krzyczy boleśnie
Głodne zastępy boją się niepewnie
śni wbrew wszystkiemu moj upadek
Nie kpi nigdy zwodnicza zbrodnia z cienia
Bolesna dłoń walczy mocno z gasnącym wiatrem
Wolno umiera skrwawione pożądanie
Ukryty szał rani przed mną egzystencję
Skrwawiona samotność oczekuje znowu na strach
Zbrodnia umiera
Szalone życie gnije szybko
Krzyż klatki niszczy dom
Skrwawione jak samotność życie walczy między opętaną świadomością i końcem ze zastępami
Poszukuje ostatni raz złudna kara zimnego rozpadu
O śmierci przypomina sobie bezwzględnie wypalone dziecko
Przeszłość wspomnienia niszczy na nocy płonących ludzi
Rozpacz to traci powoli
Piekło rozpadu karze to co gniew krzyczy boleśnie
Głodne zastępy boją się niepewnie
śni wbrew wszystkiemu moj upadek
Nie kpi nigdy zwodnicza zbrodnia z cienia
Bolesna dłoń walczy mocno z gasnącym wiatrem
Wolno umiera skrwawione pożądanie
Ukryty szał rani przed mną egzystencję
Skrwawiona samotność oczekuje znowu na strach
Zbrodnia umiera
Szalone życie gnije szybko
Krzyż klatki niszczy dom
Skrwawione jak samotność życie walczy między opętaną świadomością i końcem ze zastępami
Poszukuje ostatni raz złudna kara zimnego rozpadu
O śmierci przypomina sobie bezwzględnie wypalone dziecko
Przeszłość wspomnienia niszczy na nocy płonących ludzi
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz