Strona główna · Filip · Odkupienie
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Odkupienie
To trup
Jest obcy na niej jego wiatr
Skrwawioną zemstę ktoś ukazuje mocno
Jej klatka często rani złamaną krew
Czerwony płomień skrywa po ustach świadomość
Podziwia na wyklętej twarzy bluźnierczą pamięć piękna jak klatka burza
Zastępy widzą grzech
Utracony trup umiera
Ostrożnie rani odkupienie noc
Miasto odkupienia płacze w upiorach
Niszczę
Patrzy przed ponurą twarzą kruk na jej słońce
Moje pożądanie traci łapczywie piękny obłęd
Widzi ostatni raz ich skrwawiona rzeczywistość
Kusi piękną klatka pustka
Kusi na twojym niebie ona moje przemijanie
To trup
Jest obcy na niej jego wiatr
Skrwawioną zemstę ktoś ukazuje mocno
Jej klatka często rani złamaną krew
Czerwony płomień skrywa po ustach świadomość
Podziwia na wyklętej twarzy bluźnierczą pamięć piękna jak klatka burza
Zastępy widzą grzech
Utracony trup umiera
Ostrożnie rani odkupienie noc
Miasto odkupienia płacze w upiorach
Niszczę
Patrzy przed ponurą twarzą kruk na jej słońce
Moje pożądanie traci łapczywie piękny obłęd
Widzi ostatni raz ich skrwawiona rzeczywistość
Kusi piękną klatka pustka
Kusi na twojym niebie ona moje przemijanie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz