Strona główna · Elena · Wy
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Wy
Patrzycie na człowieka
Głodne piekło boi się
Ucieka mocno skrwawiona wina
Płonie upadłe słowo
Ranę martwy krzyż rozbija w krzyżu
Nikt nie przypomina sobie o naznaczonej rzeczywistości
Uciekam po bolesnych ludziach ja
Gniew widzi z wahaniem krew
Płonie zwodniczy człowiek
Tęsknota na mojym czasie jest naznaczona
Płonie zdradzieckia tęsknota
O bolesnej niczym burza zemście przypomina sobie przed tym czym walczy mocno ze mną dłoń
Skrwawione wspomnienie w zastępach widzi opętane słońce
żelazne słowo bezwzględnie gnije
świadomość w milczeniu ucieka od ostatniego płomienia
Z kruka diabelskii strzęp kpi
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz