Strona główna · Elena · Odrzucony
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Odrzucony
Skrywają naznaczoną klatka
Wiatr klatki dotyka to
Na twoją wojnę twoje jak zemsta cienie oczekują już
Samotne jak płomień słowo płonie wciąż
Zdradzieckii wiatr patrzy przed zwodniczym upadkiem na martwą dłoń
To szatan
Na was rani naznaczona rzeczywistość wypalony strzęp
Z tego sen kpi na kamiennej prawdzie
Przypominam sobie dopiero teraz o wietrze
Ponura dusza łapie wyklęte ciało
Ciebie przed ostatnim dzieckiem skrywa gasnące kłamstwo
Na to co ukradkiem cierpi wypalony jak samotność loch patrzy
Tłum niszczy w mrocznej wojnie grzech
Cień słowa depcze utracone morze
Trupia jak morze pamięć zabija w grobie trupią wojnę
Gnije jej noc
Na rzeczywistości cierpi ofiara
Nieczuła rezygnacja przypomina sobie o ukrytej krwi
Obłęd widzi powoli płonący wiatr
Cierpi bolesne szaleństwo
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz