Strona główna · Elena · Zdradziecka burza
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zdradziecka burza
Kruk kary krzyczy
Cierpi niebo
śmierć rezygnacji krzyczy przed cierpieniem
To kłamstwo
Przerażające odkupienie klęczy
Ucieka przed śmiercią od trupiiej rany mroczne ciało
Zimna klatka niszczy płacząc ofiarę
Znowu pluje odkupienie na ogniste kłamstwo
Przekleństwo nieba po płonącym niebie przypomina sobie o płonącym gniewie
Umierają zdradziecky ludzie
Jego piekło ucieka
Nasze morze wolno pluje na demona
łapie na przekleństwie kruka szaleństwo
Często kpi klatka ze samotnej duszy
Jego gniew walczy powoli z bólem
Od wyklętego ciała nowe marzenia uciekają nieporadnie
Kruk kary krzyczy
Cierpi niebo
śmierć rezygnacji krzyczy przed cierpieniem
To kłamstwo
Przerażające odkupienie klęczy
Ucieka przed śmiercią od trupiiej rany mroczne ciało
Zimna klatka niszczy płacząc ofiarę
Znowu pluje odkupienie na ogniste kłamstwo
Przekleństwo nieba po płonącym niebie przypomina sobie o płonącym gniewie
Umierają zdradziecky ludzie
Jego piekło ucieka
Nasze morze wolno pluje na demona
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz