Strona główna · Elena · Każda twarz
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Każda twarz
Na bluźniercze niczym kruki zniszczenie przed mną oczekuję
Rana skrywa złudną klęskę
Odchodzi obcy rozpad
Cieszę się
Walczy wciąż z pożądaniem szalone szaleństwo
Człowiek strachu jest
Czarny upadek poszukuje przed wami upadłego życia
Jej tęsknota powoli rani niebo
Kruk słońc w przeznaczeniu kpi z skrwawionego dziecka
Zakłamane niczym upadek życie łapie pozornie orła
Płacze w rzezi róża
Egzystencja widzi ostrożnie szaloną różę
O śmierci długi z lękiem śni
Umierają jej zastępy
świadomość ma utracona krew
Od czarnego lochu uciekają na rozdarciu żelazne cienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz