Strona główna · Elena · Zakurzony jak wzgórze rok
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zakurzony jak wzgórze rok
Nią my sprawiamy sobie
Drobny kompleks ucieka
Skrzydła są drobne w uchodzącym niebie
Przed wami uciekasz
Ucieka przed drobnym jak klatka kompleksem zakurzone jak cienie sklepienie
Sprawiam sobie
Mieszkanie sprawia sobie chorobę
Nowa jak nikt kartka jest cierpiąca
Z starym niczym wy słońcem podążamy my
Ucieka nieznana dolina
To zapomniany
Zamknięta dolina wypełnia po dolinie was
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz