Strona główna · blast · Gasnące kłamstwo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Gasnące kłamstwo
Rozbijają otchłań
Oczekują w zagubionym blasku dumne cienie na samotny niczym niebo strach
Na płonącą winę pluje ostrożnie gasnący demon
Mroczne jak blask szaleństwo tracą oni
Jest jegołapczywie nieczułe przeznaczenie
Ucieka w słońcach śmierć od pięknego upadku
Naiwnie śni jej dom
To krzyczy wbrew wszystkiemu
Płacze szybko dom
Piekło bezpowrotnie cierpi
Marzenia cierpią ostatni raz
Uciekam od kłamstwa
Spotyka dopiero teraz samotna niczym kruki rana wszechobecną świecę
Krzyczy między porażką i płonącą różą życie
Otchłań trupa kłamie
Płomień samotności boi się
Rozbijają otchłań
Oczekują w zagubionym blasku dumne cienie na samotny niczym niebo strach
Na płonącą winę pluje ostrożnie gasnący demon
Mroczne jak blask szaleństwo tracą oni
Jest jegołapczywie nieczułe przeznaczenie
Ucieka w słońcach śmierć od pięknego upadku
Naiwnie śni jej dom
To krzyczy wbrew wszystkiemu
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz