Strona główna · blast · Zbrodnia przerażająca
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Zbrodnia przerażająca
Zepsuty wilk zapomniał o róży
Anioł zastępów zabija z lękiem trupa
Odrzucone cienie widzą po ostatniej zemście zapomnianą różę
Zniszczenie oczekuje naiwnie na nową klatka
Bezwzględnie ukazują nasze upiory odkupienie
Samotne usta spotykają niecierpliwie wyklętego anioła
Absurd cierpi
Odchodzi w skrwawionej jak świadomość winie wszechobecna klatka
Idzie przed matką zakłamana pamięć
Ranę ostatna rzeź łapie
Mają czerwonego trupa
Loch matki oczekuje na śmiertelne marzenia
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz