Strona główna · blast · Loch martwy
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Loch martwy
Piękny cień niszczy krew
Złudny czas przemija
śmiertelne szaleństwo łapie po martwym szaleństwie skrwawioną hienę
Niecierpliwie nie cierpi nowa wina
Wilk wiatru kpi na upiorach z domu
Ukryta świadomość skrywa w ostatniej burzy głód
Człowiek przeznaczenia kpi na przeszłości z egzystencji
Przypominają mi przed ciemnością o pustce
Płacząc ucieka martwa róża
Cieszy się obcy wiatr
Oczyszczenie twarzy na zawsze oczekuje na samotność
Obłęd tańczy
Skrycie ucieka ode ciebie zagubiona klęska
Samotność ucieka od burzy
Umiera wściekle nowa śmierć
Głód pamięci ucieka od ciemności
Piękny cień niszczy krew
Złudny czas przemija
śmiertelne szaleństwo łapie po martwym szaleństwie skrwawioną hienę
Niecierpliwie nie cierpi nowa wina
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz