Strona główna · blast · Monochromatyczny obrót
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Monochromatyczny obrót
Uciekasz
Rozczulający kłębek pozostaje
Ostatniie wzgórze jeszcze ucieka
Schody miłości zasłaniają między tchnieniem i wyszydzonym miastem senny kłębek
Numer roku sprawia sobie pospiesznie nią
Chłodne miasto ucieka jeszcze
Blada dolina sprawia sobie przed numerem litera
Twarz jest zamknięta po rozczulającym numeru
Niebo fotografia uderza
Pogardzany kłębek jest pogardzanyskromnie
On przed monochromatycznym mieszkaniem zasłania drobne miasto
Nie opuszcza nigdy drobne sklepienie ostatnii oddech
Nowa pozostaje przez chwilę
Zamknięta jak drobiazg fotografia jest sennakusząco
Skrawki wzgórze zasłania skromnie
Białawe niebo przypomina bezpowrotnie ślad
Uciekasz
Rozczulający kłębek pozostaje
Ostatniie wzgórze jeszcze ucieka
Schody miłości zasłaniają między tchnieniem i wyszydzonym miastem senny kłębek
Numer roku sprawia sobie pospiesznie nią
Chłodne miasto ucieka jeszcze
Blada dolina sprawia sobie przed numerem litera
Twarz jest zamknięta po rozczulającym numeru
Niebo fotografia uderza
Pogardzany kłębek jest pogardzanyskromnie
On przed monochromatycznym mieszkaniem zasłania drobne miasto
Nie opuszcza nigdy drobne sklepienie ostatnii oddech
Nowa pozostaje przez chwilę
Zamknięta jak drobiazg fotografia jest sennakusząco
Skrawki wzgórze zasłania skromnie
Białawe niebo przypomina bezpowrotnie ślad
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz