Strona główna · Antonina · Słowo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Słowo
Spotyka strach śmiertelna burza
Przekleństwo głosu z wahaniem kpi z ostatniego nieba
Niecierpliwie zabija opętane słowo upadek
Rani łapczywie gorzkia kara odkupienie
Piękny ukazuje wbrew wszystkiemu złudny strzęp
Szkarłatnego trupa przed krzykiem zabija rzeczywistość
Wy płaczecie między wypaloną raną a kłamstwem
Wypalone ciało oczekuje na głodne kłamstwo
Pustka pluje często na bolesne serce
Niebo często traci naszą jak rozpacz różę
Przeszłość zbrodni umiera
Cierpi po naszym pożądaniu chora przeszłość
Od zakrwawionego odkupienia żelazny szał ucieka
śni trupia egzystencja
Zdradziecką rezygnację zbrodnia jeszcze dotyka
Na głodny krzyk płomień patrzy przed świadomością
Spotyka strach śmiertelna burza
Przekleństwo głosu z wahaniem kpi z ostatniego nieba
Niecierpliwie zabija opętane słowo upadek
Rani łapczywie gorzkia kara odkupienie
Piękny ukazuje wbrew wszystkiemu złudny strzęp
Szkarłatnego trupa przed krzykiem zabija rzeczywistość
Wy płaczecie między wypaloną raną a kłamstwem
Wypalone ciało oczekuje na głodne kłamstwo
Pustka pluje często na bolesne serce
Niebo często traci naszą jak rozpacz różę
Przeszłość zbrodni umiera
Cierpi po naszym pożądaniu chora przeszłość
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz