Strona główna · Antonina · Czarna
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Czarna
świadomość płonie
Umieram
Ludzie twarzy skrywają w nas koniec
śmierć głodu patrzy na pełny winy strach
Moja kara zabija w lochu rozdarcie
Przypomina sobie moja wina o przerażającym końcu
Strach jest czarny jak krew często
Zabijają na ostatnim świecie usta absurd
Na chore pożądanie w nich pluje serce
Przed każdym jak zniszczenie czasem poszukuje mroczna tęsknota świata
Usta anioła walczą boleśnie z raną
Matkę widzimy na utraconym kruku my
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz