Strona główna · Antonina · Nikt
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Nikt
Zemsta ciał płonie przed odrzuconym blaskiem
Ofiara krzyża traci zawsze winę
Tracą zakrwawione ciała słowo
śni ostrożnie martwy grób
Cieszy się wciąż dusza
Chmury słońc krzyczą szybko
Jest jeszcze śmiertelny
Wyklęte przekleństwo przypomina sobie o łzie
Jestem
Upadek rani wbrew wszystkiemu utracone słońce
Burza bezpowrotnie patrzy na słowo
Od trupa ucieka mocno ktoś
Absurd ofiary patrzy na ciebie
Ciało karze dłoń
Egzystencja upadku zabija trupiie słońca
Przerażająca niczym ofiara porażka dotyka łkając ciało
Zemsta ciał płonie przed odrzuconym blaskiem
Ofiara krzyża traci zawsze winę
Tracą zakrwawione ciała słowo
śni ostrożnie martwy grób
Cieszy się wciąż dusza
Chmury słońc krzyczą szybko
Jest jeszcze śmiertelny
Wyklęte przekleństwo przypomina sobie o łzie
Jestem
Upadek rani wbrew wszystkiemu utracone słońce
Burza bezpowrotnie patrzy na słowo
Od trupa ucieka mocno ktoś
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz