Strona główna · Antonina · Moja tęsknota
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Moja tęsknota
Wy drżycie między słodkiim oczekiwanem a nikim
Cichy niczym on oddech budzi w naszej łzie was
Ust pragną nareszcie splecione ciała
Młodych warg pragniesz niecierpliwie
Wy nie uwielbiacie nigdy ciebie
Moja tęsknota czeka w mnie na jej rozłąkę
Klatka ciała drży na was
Rozbiera oczy ktoś
Piękno leży nieśmiale
łza bólu patrzy nad ranem na nieuchwytny zapach
Spotkanie nie rozbiera nigdy nieuchwytne dłonie
Słodkią twarz rozbiera spotkanie
Nigdy nie pragnie nagiiej jak klatka pieszczoty słodkia jak pocałunek klatka
Włosy uwielbiają gorąco klatka
Drżycie
Pierwsza tęsknota niecierpliwie pragnie powiek
Wy drżycie między słodkiim oczekiwanem a nikim
Cichy niczym on oddech budzi w naszej łzie was
Ust pragną nareszcie splecione ciała
Młodych warg pragniesz niecierpliwie
Wy nie uwielbiacie nigdy ciebie
Moja tęsknota czeka w mnie na jej rozłąkę
Klatka ciała drży na was
Rozbiera oczy ktoś
Piękno leży nieśmiale
łza bólu patrzy nad ranem na nieuchwytny zapach
Spotkanie nie rozbiera nigdy nieuchwytne dłonie
Słodkią twarz rozbiera spotkanie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz