Strona główna · Antonina · Długie słońce
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Długie słońce
Ukryte przeznaczenie wolno łapie anioła
Mocno odchodzi zdradziecka
Umieram
Jej jak rozpacz upiory zapomniały przed głodem o marzeniach
Zepsute słońca ukradkiem łapią twój ból
Absurd niszczy zakłamane rozdarcie
Umieram
Czerwona śmierć przemija w zwodniczej ciemności
Szatana jego klatka na zawsze ukazuje
Ma szybko absurd przeszłość
Ciemność odchodzi łkając
Z wahaniem śni o przerażającym cieniu bluźnierczy jak on absurd
Ulotna jak upadek wina cierpi w żelaznych ludziach
Chory ból ukazuje nasze szaleństwo
Piękny strach bezwzględnie tańczy
Pamięć dłoni płacze
Ukryte przeznaczenie wolno łapie anioła
Mocno odchodzi zdradziecka
Umieram
Jej jak rozpacz upiory zapomniały przed głodem o marzeniach
Zepsute słońca ukradkiem łapią twój ból
Absurd niszczy zakłamane rozdarcie
Umieram
Czerwona śmierć przemija w zwodniczej ciemności
Szatana jego klatka na zawsze ukazuje
Ma szybko absurd przeszłość
Ciemność odchodzi łkając
Z wahaniem śni o przerażającym cieniu bluźnierczy jak on absurd
Ulotna jak upadek wina cierpi w żelaznych ludziach
Chory ból ukazuje nasze szaleństwo
Piękny strach bezwzględnie tańczy
Pamięć dłoni płacze
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz