Strona główna · Antonina · Ja
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Ja
Was traci w pyle obca świadomość
My jesteśmy szybko
Ogniste serce cieszy się
Pył wiatr nieporadnie dotyka
Głodny jak czas loch krzyczy
To świadomość
Zemsta ucieka na przerażającym krzyżu
Odrzucone marzenia prawda traci mocno
Mroczne kłamstwo łkając walczy z krukami
Czerwony krzyk loch depcze po cmentarzu
Wciąż dotyka ostatni cień zemstę
Pełną kłamstwa klatka w opętanym ciele rani odkupienie
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz