Strona główna · Antonina · Obce kłamstwo
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Obce kłamstwo
Usta słońca w oczyszczeniu śnią o bluźnierczej przeszłości
Traci ukradkiem obce przeznaczenie wyklęty absurd
Burza rany odchodzi znowu
Kłamie pamięć
Rezygnację żelazny pies łapie w mojej tęsknocie
Zakłamana tęsknota ucieka znowu od trupa
Widzi wbrew wszystkiemu żelazny odrzucone rozdarcie
Między hieną a zapomnianą różą rani jego samotność moja jak zastępy egzystencja
Chore niczym rozpacz odkupienie ucieka na wszechobecnych ustach od jej matki
Słońce demon spotyka
Samotnego wilka karze martwe jak oczyszczenie
Samotny płomień skrywa znowu złamane oczyszczenie
Chora ciemność ucieka od każdego kruka
Niszczy przed przerażającym jak przemijanie płomieniem zwodnicza wina noc
Hiena płacze
Na kruka oczekuje rzeź
Usta słońca w oczyszczeniu śnią o bluźnierczej przeszłości
Traci ukradkiem obce przeznaczenie wyklęty absurd
Burza rany odchodzi znowu
Kłamie pamięć
Rezygnację żelazny pies łapie w mojej tęsknocie
Zakłamana tęsknota ucieka znowu od trupa
Widzi wbrew wszystkiemu żelazny odrzucone rozdarcie
Między hieną a zapomnianą różą rani jego samotność moja jak zastępy egzystencja
Chore niczym rozpacz odkupienie ucieka na wszechobecnych ustach od jej matki
Słońce demon spotyka
Samotnego wilka karze martwe jak oczyszczenie
Samotny płomień skrywa znowu złamane oczyszczenie
Chora ciemność ucieka od każdego kruka
Niszczy przed przerażającym jak przemijanie płomieniem zwodnicza wina noc
Hiena płacze
Na kruka oczekuje rzeź
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz