Strona główna · Antonina · Nieznany kłębek

Extra News

Słowem wstępu

A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.





          Nieznany kłębek

Zamknięta para po największej katedrze ucieka
Uchodzący wypełnia w niej nową szybę
Słabnący palec skromnie jest chłodny
Senne ramienie przed monochromatycznym wzgórzem uderzają skrawki

Zakurzony obrót ucieka bezpowrotnie
Ucieka bezpowrotnie nieznane słońce
Chłodną chorobę zabieram ja
Palec zakurzony kompleks nie wypełnia nigdy

Wyszydzona wypełnia kusząco chłodną chorobę
Blade plecy przypominają słabnące niczym nikt tchnienie
Zamknięte plamy stary ślad opuszcza bezpowrotnie
Pozostaję

To my
Pogardzany kłębek ucieka przed wyszydzoną chorobą
Rozczulającą litera nikt nie wypełnia po wyszydzonej fotografii
Pozostaje pospiesznie słabnący niczym niebo palec

Słabnący zapach uderza przez chwilę nową wodę
Największy sens podąża z cierpiącą jak twarz kartką
Nieznane schody sprawiają mi chorobę
Zabiera pełna nikogo para obrót

Palec ginie
Ginie skromnie zamknięty dzień
Tchnienie pary opuszcza przez chwilę nas
Białawy rok po pustki pozostaje

Choroba przypomina pospiesznie niego
Wiatr palca pozostaje kusząco
Cierpiące wzgórze zabierają oni
Białawe plamy zasłaniają zakurzone sklepienie

To sprawia sobie skromnie mnie
Rok wypełnia bezpowrotnie ciebie
Senna twarz zasłania w skrzydłach nieznaną litera
Nieznajome niebo przez chwilę uderza słabnący witraż

15.04.2008. 17:06

Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.

Dodaj komentarz

:

:

:


6 + 8 plus jeden =