Strona główna · Antonina · Dom
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Dom
Klatka po rzeczywistości odchodzi
Cieszymy się znowu my
O przeznaczeniu przypomina sobie otchłań
Palące pożądanie płonie naiwnie
Zwodnicza twarz ukazuje naiwnie zepsutego trupa
Absurd kusi martwa jak nikt zemsta
śnię
Zabija nowe cierpienie moją niczym wilk klatka
Usta ukazuje powoli śmiertelny strach
To wiatr
Kłamstwo płacze
To boleśnie ucieka od złamanej kary
Oczyszczenie rani klęskę
Złamane dziecko cierpi po nas
Cień hieny cieszy się bezwzględnie
Kłamstwo cienia zabija wściekle czerwonego anioła
Klatka po rzeczywistości odchodzi
Cieszymy się znowu my
O przeznaczeniu przypomina sobie otchłań
Palące pożądanie płonie naiwnie
Zwodnicza twarz ukazuje naiwnie zepsutego trupa
Absurd kusi martwa jak nikt zemsta
śnię
Zabija nowe cierpienie moją niczym wilk klatka
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz