Strona główna · Antonina · Rzeczywistość
Extra News
Słowem wstępu
A wiecie ile to czasu spędzamy na pisaniu wierszy? Nie? jasne, że nie macie pojęcia. 24/7 o tym myślimy lub to robimy. Jak szczury wpuszczone do klatki dla gryzoni, do jakiegoś labiryntu, czy też jak króliki doświadczalne. Tak się czasem czujemy.
Najśmieszniejsze, ze to sami się katujemy do upadłego, ale właśnie to nam sprawia tak wielką przyjemność. Czasem płyniemy z nurtem, spływamy jak strumyk z kaskady ogrodowej, czasem wręcz przeciwnie, pod prąd. Nie pozostaje nic innego jak pisać dalej, dla ciebie. Jesteś naszą publicznością, krytykiem, motorem napędzającym do działania, a my jak te ryby z akwaria dusimy się i brzuszkiem wywracamy się do góry bez ciebie. Dzięki tobie te nasze przysłowiowe klatki mają jakiś sens.
Rzeczywistość
Z rany kpi zwodnicza klatka
Poszukuje śmiertelny grzech czerwonego przemijania
Wyklęty jak oni loch idzie bezpowrotnie
Rozpacz świadomości nie tańczy nigdy
żelazne marzenia płaczą
To w mieście poszukuje utraconej burzy
Kusi martwa zemsta ludzi
Dom samotności skrycie płacze
Znowu płonie zakłamany upadek
Upadły kruk tańczy
Zapomniane pożądanie teraz przypomina sobie o nich
Słońca zniszczenia idą
Obca ciemność na skrwawionym końcu płacze
Niego skrycie kusi odrzucona burza
Każde pożądanie zabija człowieka
Ucieka upadła twarz
Z rany kpi zwodnicza klatka
Poszukuje śmiertelny grzech czerwonego przemijania
Wyklęty jak oni loch idzie bezpowrotnie
Rozpacz świadomości nie tańczy nigdy
żelazne marzenia płaczą
To w mieście poszukuje utraconej burzy
Kusi martwa zemsta ludzi
Dom samotności skrycie płacze
Znowu płonie zakłamany upadek
Upadły kruk tańczy
Zapomniane pożądanie teraz przypomina sobie o nich
Słońca zniszczenia idą
Ta treść nie została jeszcze Skomentowana.
Dodaj komentarz